مقدمه:

روش­های تمرینی پلایومتریک که به منظور ترکیب سرعت و قدرت در اجراهای ورزشی طراحی شده، ذاتاًً از توان بالقوه­ی زیادی برخوردار است و در صورتی که با روش علمی به کار برده شود، به ورزشکار کمک می­کند تا بتواند اجرای حرکت و مهارت را با سرعت بیشتری آغاز کند، تغییر مسیر ناگهانی دهد و شتاب حرکت خود را در کوتاه­ترین فاصله زمانی به­دست آورد.

زیربنای نظری پژوهش: 

    با توجه به این­که متغیرهایی هم چون طول شیرجه، رکورد 33متر شنای کرال سینه­ی سر بالا و…فعالیت­هایی بی­هوازی هستند، عوامل مختلفی می­توانند بر توان بی­هوازی و دیگر متغیر های وابسته­ی این پژوهش اثر بگذارند. برخی از این عوامل عبارتند از :

جنسیت:

 مردان به­ دلیل فیزیک خاص بدنی خود و تأثیر هورمون های جنسی مردانه، نسبت به زنان درصد عضله­ی بیشتر و در نتیجه قدرت و توان بالاتری دارند.

سن:

 با افزایش سن، از دوران میانسالی، از درصد عضلات بدن کاسته شده و توان نیز کاهش می­یابد. یک فرد 60 ساله، 60% حداکثر توان بی­هوازی اسید لاکتیک شخص 20 ساله را داراست.