تا امروز ابزار جای معمار را به‌ عنوان خالق و تعریف‌کننده فضا نگرفته‌اند. اما آیا می‌توان گفت با این سرعت فزاینده و سیطره تکنیک بر همه 

شئون، در آینده نزدیک ابزار – و در راس همه ابزار، کامپیوتر- گوی «معماری» را از دست معماران بربایند؟ این مطلب نگاهی دارد به معماری پارامتریک و تاثیرات آن.

طراحی پارامتریک یکی از رویکردهای فراگیر در فضای طراحی امروز جهان است. 

این روش که توسط بسیاری از معماران پیشرو نیز مورد استفاده قرار گرفته است، مبنای طراحی را بر توجه طراح به پارامترهای موثر بر طرح

و روابط بین آن‌ها بنا نهاده است و از این حیث در مقابل روش‌های محصول‌محور فعلی قرار می‌گیرد. این رویکرد، معماری را وارد قلمروهای

جدید فرم شناسی و روش شناسی کرده است.