پاورپوینت کارگاه ایمن سازی

پیشینه ایمن شناسی و پایه علمی آن به هزاره قبل از میلاد مسیح (ع) می رسد. مهرداد ششم (121 ق م) چون نسبت به اطرافیان خود، حتی مادرش مشکوک بود، روزانه و بمقدار بسیار اندک از سم ارسنیک استفاده می نمود و در طی زمان این مقادیر نیز افزایش یافت تا هنگامیکه توانست نسبت به مقادیر کشنده این سم مقاومت نماید.

در قرن دهم میلادی ابوبکر محمدبن زکریای رازی پزشک ایرانی آبله را از نظر بالینی تشریح نمود و عنوان کرد بهبودی از آبله با ایمنی بسیار طولانی همراه می باشد.

ابوعلی سینا در قرن یازدهم میلادی نظریه خود را در مورد ایمنی اکتسابی ارائه نمود. پزشکان کشور پهناور چین از دیر زمان متوجه این مطلب مهم شده بودند که استنشاق ذرات خشک شده آبله باعث پیشگیری از بروز این بیماری می شود. سپس در خاورمیانه طی قرن 13-12 میلادی روش آبله کوبی بین جلدی با استفاده از ذرات زخم خشک و سائیده شده آبله بین مردم مرسوم گردید.

اسلاید 2 : 

در قرن هجدهم میلادی پیلارنی و تیمونی این روش را به انگلستان بردند و خانم ماری ورتلی مونتاگو آن را اشاعه داد. 

ادوارد جنر در قرن هجدهم(1798 میلادی) متوجه شد که تلقیح زخم های خشک شده آبله گاوی می تواند انسان را از آبله انسانی حفاظت نماید. این کشف از آنجا ناشی شد که ملاحظه کرد شیردوشانی که با سرپستان گاو مبتلا به آبله گاوی در تماس می باشند، در مقابل ابتلاء به آبله انسانی مقاومت می نمایند.

لوئی پاستور حدود یکصدسال بعد بافتخار کشف ادوارد جنر انگلیسی، اصطلاح واکسین را وضع نمود که بر گرفته شده از کلمه لاتین واکی (Vacca) به معنای ماده گاو می باشد.