مبانی و پیشینه نظری ایران گردی وجهانگردی (گردشگری)
جزئیات:
توضیحات: فصل دوم پژوهش کارشناسی ارشد و دکترا (پیشینه و مبانی نظری پژوهش)
همراه با منبع نویسی درون متنی به شیوه APA جهت استفاده فصل دو پایان نامه
توضیحات نظری کامل در مورد متغیر
پیشینه داخلی و خارجی در مورد متغیر مربوطه و متغیرهای مشابه
رفرنس نویسی و پاورقی دقیق و مناسب
منبع : انگلیسی و فارسی دارد (به شیوه APA)
مطالعات نظری……………………………………………………………………………………………………..16
پیشینه گردشگری در جهان……………………………………………………………………………………..16
پیشینه گردشگری در ایران……………………………………………………………………………………….19
تعریف و مفاهیم گردشگری……………………………………………………………………………………20
سازمان جهانی گردشگری……………………………………………………………………………………….22
مدیریت گردشگری………………………………………………………………………………………………..27
انواع گردشگری…………………………………………………………………………………………………….30
گردشگری فرهنگی……………………………………………………………………………………………….33
پیشینه گردشگری فرهنگی………………………………………………………………………………………34
تعریف گردشگر فرهنگی……………………………………………………………………………………….36
اهمیت گردشگری فرهنگی…………………………………………………………………………………….37
اهداف گردشگری فرهنگی…………………………………………………………………………………….47
آثار گردشگری فرهنگی ………………………………………………………………………………………..52
درک مردمشناسی گردشگری………………………………………………………………………………….54
ادبیات تحقیق
مطالعات نظری:
1-1- پیشینه گردشگری در جهان:
1-1-1- دوران باستان
گردشگری در طول تاریخ همواره مورد توجه بوده است. به همین منظور حکومتها از آن پشتیبانی وحمایت میکردند، احداث جادهها و کاروانسراها به منظور توسعه گردشگری و مسافرت بوده و حکومتهای قدرتمند دوران باستان چون ایران، چین و روم هر کدام در این زمینه گامهای استواری را برداشتهاند، گرچه مسافرتهای دنیای باستان را نمیتوان به شکل گردشگری امروزی دانست. برگزاری مراسم مذهبی در مکانهای مقدس مهمترین عامل سفر بوده است و زیگوراتها و معابد، از دور دستها مردم را برای زیارت جذب میکردند. (چاک، وای. گی. 1377، ص37(
1-1-2- قرون وسطی
سالهای میان قرن پنجم تا چهاردهم میلادی دوران قرون وسطی را تشکیل میدهد. در این دوره مسافرت و تجارت رونق خود را از دست داد زیرا جادهها تقریباً از بین رفته و شرایط مسافرت بسیار مشکل و خطرناک شده بود، در طی این دوره کلیساهای مسیحی نخستین انگیزه را برای مسافرت به وجود آوردند زیرا صومعههای زیادی در نقاط مختلف پراکنده بوده و راهبان و کشیشان مسیحی مردم را به زیارت این مکانها تشویق میکردند. در این زمان مسیحیان بیشتر به بیتالمقدس و روم مسافرت میکردند و با وجود این که این مسافرتها اساس و رنگ مذهبی داشت، مسافرتهای تفریحی و اجتماعی هم محسوب میشد. در نیمه دوم سده سیزدهم، مارکوپولو از اروپا به آسیا سفر کرد. نخستین سند در مورد مسافرتهای دسته جمعی (کاروانهای زیارتی) مربوط به سده پانزده است که در ونیز این کاروانهای زیارتی مردم را به بیتالمقدس میبردند.(چاک، 1377، ص 38).
1-1-3- رنسانس
دوره رنسانس از سده چهاردهم تا هفده میلادی را شامل میشود. در این دوره بیشترین هدف مسافرت کسب دانش و تجربه آموزی بود. بیشتر سفرهای باستانشناختی و فرهنگی که با هدف پی بردن به ریشه فرهنگها و ملیتها صورت میگیرد، در این دوره اتفاق افتاده است. با شروع گردشگری فرهنگی و آگاهانه در این دوره است که علم باستانشناسی بنیان نهاده میشود. و تاریخ نگاری بر پایه اسناد و مدارک باستانشناختی پایهگذاری میشود. در این دوره خود آگاهی تاریخی و انگیزه یافتن هویت، مردمان مغرب زمین را به شرق کشاند تا بلکه بتوانند هویت و شناسنامه خود را در خرابههای بجا مانده از شرق جستجو کنند.(ویکی پدیا)
1-1-4- انقلاب صنعتی و بعد از آن
انقلاب صنعتی که دورهای میان سالهای 1759 تا 1850 بود پایه و اساس گردشهای دسته جمعی را بنیان نهاد (دیبایی، 1371: 80). و باعث تغییرات عمیق اقتصادی و اجتماعی شد. با پدید آمدن ماشینها، قطار و کشتیهای که با نیروی بخار کار میکردند، تغییرات اجتماعی به تغییر مشاغل منجر شد که افزایش طبقات مرفه اجتماعی را به صورت نسبی به دنبال داشت و این طبقه توان بیشتری یافت تا بیشتر به تفریح و مسافرت برود.