سازگاری

   سازگاری عبارت است از میزان برداشت فرد از هماهنگی نوآوری با ارزش های موجود، تجربه های گذشته و نیازهای گیرنده نوآوری است . (یغمایی و شیرازی؛1390: 14) ویژگی های ادراک شده ی نوآوری معیار مناسبی برای پیش بینی پذیرش فناوری هستند و قابلیت پیش بینی این عوامل بسیار فراتر از ویژگی های جمعیت شناختی،اقتصادی و اجتماعی است.(Ngai et al. ; 2012 : 117 )  در رابطه با ابعاد نوآوری راجرز برای اولین بار پنج عامل اصلی پیچیدگی ،  قابلیت سازگاری، رؤیت پذیری، قابلیت استفاده و مزیت نسبی را به عنوان عوامل اصلی مؤثر بر پذیرش نوآوری نام برد . نوآوری بستگی به ادراک پذیرنده در مورد میزان تطابق با ارزشهای کنونی فرد، تجارب قبلی و نیازهای پذیرنده ی احتمالی )سازگاری ( دارد . Wu and Subramaniam; 2012 : 351)  )

   زمانی که کانال ارتباطی شرکت یا سازمان با سبک زندگی  و نیازهای مشتریان انطباق نداشته باشد احتمال موفقیت آن فعالیت ارتباطی در ارائه خدمات کاهش یافته و مشتری از به کارگیری آن خدمت خودداری میکند به عبارتی نمیتواند با آن خدمت ارتباط نزدیکی برقرار کند. (بهبودی ، عابدینی و جلیلوند ؛ 1391 )کویینگ لویس و همکارانش در سال 2010 تاثیر سازگاری را بر روی قصد استفاده مورد بررسی قرار دادند و به این نتیجه رسیدند که بین متغیر سازگاری و قصد استفاده رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد.  (کویینگ لویس و همکارانش ؛ 2010) بنابراین میزان بالای سازگاری یک تکنولوژی با نیازها و سلایق افراد باعث افزایش احتمال پذیرش آن توسط افراد خواهد شد . مطالعات تیلور و تاد مشخص ساخت بر اساس نظریه اشاعه نوآوری باورها دارای 3 ویژگی برجسته درک سودمندی ( مزیت نسبی ) ، درک سهولت استفاده ( میزان پیچیدگی ) و سازگاری است .( تیلور و تاد ؛ 1995 )

2-3-1-3 -1 نظریه اشاعه نوآوری  

   اورت راجرز^[1] معروف ترین پژوهشگر در پژوهش ” اشاعه ” است .  (کفاشان ؛ 1389) راجرز  نوآوری را چنین  تعریف می کند : فکر، روش یا شئی که فرد یا واحد دیگری از اقتباس آن را نو تصور می کنند. (سورین ؛ 1381 : 312 ) از دیدگاه راجرز (2005) اشاعه فرایندی است که نوآوری از طریق مجاری ارتباطی در طی زمان در میان  اعضای یک نظام اجتماعی گسترش می یابد .(راجرز ؛ 2005 ) راجرز (1983)  ویژگی های نوآوری وعوامل تعیین کننده گسترش آن را به پنج دسته تقسیم کرده است: (راجرز ؛ 1983 )