مثل آب برای شکلات سرگذشت زنی مکزیکی به نام تیتا است که کودکی‌اش را در آغوش ناچا، آشپز و خدمتکار مهربان خانه، در آشپزخانه و در میان عطر و بوی خوراک‌ها و چاشنی‌ها و ادویه‌ها گذرانده و در جوانی به آشپزی بی‌نظیر و پر‌شور تبدیل شده که خوراک‌هایش را با ترکیبی از خواربار و احساساتش آماده می‌کند؛ احساساتی که می‌توانند مزه و روح خوراک را تغییر دهند و از آن سمی کُشنده یا مائده‌ای بهشتی بسازند. آشپزی برای تیتا روشی است برای بیان آن‌چه در درونش می‌گذرد. برای لوبیاهای خشمگینی که شاهد دعوای او و خواهرش بوده‌اند و خیال پخته شدن ندارند آواز می‌خواند تا دل‌شان شاد و اندوه‌شان برطرف شود و نرم شوند. با گلبرگ‌ گل‌های سرخ پیشکشی معشوقش، همان