باید از گفتنی هایی گفت که احتمالا بسیاری آن را می دانند ولی جرئت ابراز آن را حتی برای خودشان ندارند. بنابراین اگر ابراز شرمساری و بی نظری ام را درباره کلمه ی جزئت بپذیرید باقی خواهد ماند حرف هایی که هم من میدانم و هم به احتمال خیلی زیاد شما، و قصد نهایی این کتاب نیز تنها مروری است بر همین حرف ها، حرف هایی درباره خودمان، درباره جامعه ی ایرانی و یا به عبارتی درددلی است خودمانی