دانلود کتاب روانشناسی مرضی کودک و نوجوان

دوره روان شناسی مرضی، به این علت دایر شد تا نواقص کتاب های درسی سنتی را در بررسی چگونگی اختلالات روان شناختی مرتفع سازد. تمام کتاب های این دوره که توسط دانش پژوهان برجسته و کارورزان مجرب در این حوزه به تحریر درآمده، به صورت متون جداگانه خارج از کلاس نیز خواندنی اند، لیکن همراه با متون درسی مجموعه کامل و منبع جامعی را در روانشناسی بالینی تشکیل خواهند داد.

دانشجویان روان شناسی، مشاوره، پزشکی، پرستاری و مددکاری و همچنین کارورزان بسیاری از حرفه های تخصصی، نیازمند مطالعه اختلالات روانی اند تا از احوال کسانی که دچار اضطراب، افسردگی، وسواس و اختلالات دیگرند، آگاهی پیدا کنند و بدانند این اختلالات تا چه حد شیوع دارند و چه کسانی بیشتر در معرض خطر ابتلای به آنها قرار دارند. این سلسله کتا بها، همچنین مورد توجه افرادی خواهد بود که درصددند، عمیق تر از خوانندگان کتاب های سنتی وارد موضوع شوند و پاسخ های امتحانی، پژوهش ها، طرح ها، تکلیف ها یا تصمیم های عملی خود را بر پایه درک روشن تر و فهم کامل تری از شواهد پژوهشی قرار دهند.

حقیقتی محض که در مورد همه مردم صادق است، این است که همه ما روزگاری کودک بوده ایم؛ هر یک از ما ناآگاهانه سفری را از بدو تولد آغاز کرده، از نوجوانی و سپس جوانی گذر کرده و به سنین بزرگسالی رسیده ایم و برخی از آن هم فراتر رفته ایم.

اگرچه به دلایلی چند، می توانیم از مرور وقایع گذشته و یادآوری اتفاقات کودکی چیزهایی بیاموزیم و حقایقی را کشف کنیم، لیکن درک کامل دور ههای نخست زندگی و اختلالات روا نشناختی مربوط به آن فقط نمی تواند از فراخوانی رویدادهای کودکی در ذهن ما حاصل شود. اگرچه درمان بعضی از اختلالات کودکی امری بس دشوار است، اما می توان آنها را به گونه ای کنترل کرد که تأثی رهای منفی آن در زندگی کودک کاهش یابد.

علاوه بر این، بسیاری از اختلالات روانی ناشی از رفتارها و عواطفی اند که تمام ما زمانی در طول زندگانی خود تجربه یا احساس کرده ایم. چیزهایی که در بعضی شرایط به دلیل افراطی بودن و تداخل در انطباق صحیح کودک، اختلال نامیده میشود، ممکن است در شرایط دیگر، فعالیتی عادی و تلاشی لازم در رشد محسوب شوند.

با وجود چنین ماهیتی، جهت و درمان اختلالات دوران کودکی بسیار دشوار است.

پیچیدگی کار بالینی کودکان با در نظر گرفتن سؤالات زیر آشکار می شود: آیا درمان، فقط باید در مورد کودک اعمال شود یا باید شامل اعضای خانواده کودک نیز بشود؟

در چه شرایطی بهتر است تنها به مسائل کودک بپردازیم و چه زمانی بهتر است فقط با پدر و مادر کودک کار کنیم ؟

همسالان و دوستان کودک چه نقشی را باید ایفا کنند و نقش

مدرسه در این مورد چیست؟