فِی الْحُدودِ لِلْحُضورِ فی مَسیرَهِ الاَربَعینَ الْحُسَینیِّ

الجَدَّه: ألو. السَّلامُ عَلَیکَ یا عَزیزی.

مادربزرگ: الو، سلام بر تو ای عزیز من.

مُحسِن: عَلَیکَ السَّلامُ. مَنْ أنتِ؟

محسن: سلام بر تو چه کسی هستی؟

الجَدَّه: کَیْفَ ما عَرَفْتَ جَدَّتَکَ؟!

مادربزرگ: چطور مادر بزرگت را نشناختی؟

مُحسِن: عَفْواً؛ ما عَرَفْتُ صَوتَکِ. کَیفَ حالُکِ؟

محسن: ببخشید، صدایت را نشناختم. حالت چطور است؟

الجَدَّه: أنَا بِخَیرٍ وَ کَیْفَ حالُکُم؟

مادربزرگ: من خوبم حال شما چطور است؟

مُحسِن: کُلُّنا بِخَیْرٍ.

محسن: همه‌ی ما خوبیم.