در اواﺧﺮ ﺳﺎل 1388 ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻗﻮه ﻗﻀﺎﺋﯿﻪ ﺑﺮ آن ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺰاری آزﻣﻮن ﮐﺘﺒﯽ و اﻧﺠﺎم و ﻣﺮاﺣﻞ ﮔﺰﯾﻨﺶ ﻋﻠﻤﯽ داوﻃﻠﺒﺎن ﺗﺼﺪی ﻣﻘﺎم ﻗﻀﺎوت ﺑﻪ ﻣﻌﺎوﻧﺖ آﻣﻮزش و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت اﯾﻦ ﻗﻮه ﻣﺤﻮل ﮔﺮدد. در اﺟﺮای اﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮐﺎرﮔﺮوﻫﯽ ﺑﺎ ﻋﻨﻮان ﮐﺎرﮔﺮوه ﺟﺬب و اﺳﺘﺨﺪام ﻗﻀﺎت، ﺑﺎ ﻋﻀﻮﯾﺖ ﻣﺪﯾﺮﮐﻞ ﮐﺎرﮔﺰﯾﻨﯽ و ﻣﺪﯾﺮﮐﻞ ﮔﺰﯾﻨﺶ و اﺳﺘﺨﺪام ﻗﻀﺎت و ﺗﻌﺪادی از ﻗﻀﺎت ﺷﺎﻏﻞ در ﻣﻌﺎوﻧﺖ ﻣﺬﮐﻮر، ﺗﺸﮑﯿﻞ و ﺳﺎزوﮐﺎر ﺑﺮﮔﺰاری آزﻣﻮن و ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎی آن را ﺗﺪوﯾﻦ ﮐﺮد. ﯾﮑﯽ از اﯾﻦ ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎ،

ﻣﻘﻄﻊ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﻋﻠﻤﯽ ﺑﺮای ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﮔﺎن آزﻣﻮن ﮐﺘﺒﯽ ﺑﻮد. ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر اﻧﺠﺎم ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﻋﻠﻤﯽ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﮔﺎن، اﺑﺘﺪا ﺷﯿﻮه ﻧﺎﻣﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺗﺪوﯾﻦ و ﭘﺲ از ﻣﺬاﮐﺮات ﻻزم ﺑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺐ رﺳﯿﺪ. ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎی اﯾﻦ ﺷﯿﻮه ﻧﺎﻣﻪ ﻣﻘﺮر ﮔﺮدﯾﺪ، ﺗﻌﺪاد ده ﮐﻤﯿﺘﻪ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺻﻼﺣﯿﺖ ﻋﻠﻤﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺗﺎ در ﻣﺪت زﻣﺎن ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺑﯿﺶ از ﻫﺰارﻧﻔﺮ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﮔﺎن ﻣﺮﺣﻠﻪ آزﻣﻮن ﮐﺘﺒﯽ ﻣﻤﮑﻦ ﺷﻮد. در اﺟﺮای اﯾﻦ ﻣﻘﺮره، ﮐﻤﯿﺘﻪﻫﺎی ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺻﻼﺣﯿﺖ ﻋﻠﻤﯽ ﺑﺎ ﻋﻀﻮﯾﺖ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ از ﻗﻀﺎت ﯾﺎ اﺳﺎﺗﯿﺪ ﻋﺎﻟﯽ رﺗﺒﻪ داﻧﺸﮕﺎﻫﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﮔﺮدﯾﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮی ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﺤﺎظ ﺗﺨﺼﺺ ﻫﺮ ﯾﮏ از اﻋﻀﺎء، ﮐﻤﯿﺘﻪ از ﻣﻬﺎرت ﭘﺮﺳﺶ در اﻣﻮر ﺟﺰاﯾﯽ، ﻣﺪﻧﯽ و ﻓﻘﻬﯽ ﺑﻬﺮهﻣﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻋﻼوه ﺑﺮ اﻋﻀﺎی ﺣﻘﻮﻗﺪان ﮐﻤﯿﺘﻪ، ﻣﻘﺮر ﺷﺪ ﯾﮑﯽ از رواﻧﺸﻨﺎﺳﺎن ﻧﯿﺰ در زﻣﺎن ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ از ﺟﻨﺒﻪﻫﺎی رواﻧﺸﻨﺎﺳﯽ

ﻧﯿﺰ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺷﻮﻧﺪه ﻣﻮرد ارزﯾﺎﺑﯽ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد.

ﻣﺪﻧﯽ، ﺣﻘﻮق ﺗﺠﺎرت و ﺣﻘﻮق ﺛﺒﺖ را ﺷﺎﻣﻞ ﻣﯽﺷﻮد. و آﻧﭽﻪ در ﭘﯿﺶ روی ﻗﺮار دارد ﺟﻠﺪ دوم از ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺳﺆاﻻت اﺳﺖ. اﻧﺘﺸﺎر اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ و ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ دﯾﮕﺮ از

اﻣﺘﯿﺎزات ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﺮﺧﻮردار اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ از آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﺮح زﯾﺮ اﺳﺖ: 1- اﻧﺘﺸﺎر ﺳﺆاﻻت و ﺳﻄﺢ ﻓﺮاواﻧﯽ آﻧﻬﺎ در ﻫﺮ ﺣﻮزه از ﺣﻮزهﻫﺎی ﺗﺨﺼﺼﯽ، ﻣﯿﺰان ﮔﺮاﯾﺶ اﻋﻀﺎی ﺣﻘﻮﻗﺪان ﮐﻤﯿﺘﻪﻫﺎی ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺻﻼﺣﯿﺖ ﻋﻠﻤﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﯾﮏ از اﯾﻦ ﺣﻮزهﻫﺎ را آﺷﮑﺎر ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺗﻌﺪاد ﺳﺆاﻻت در ﻫﺮ ﺣﻮزه ﺑﺎ ﺣﻮزه دﯾﮕﺮ ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ، ﻧﺎﺷﯽ از ﻣﯿﺰان ﺗﻤﺎﯾﻞ اﻋﻀﺎی ﺣﻘﻮﻗﺪان ﻫﺮ ﺣﻮزه ﺑﻪ

ﻃﺮح ﺳﺆاﻻت ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ آن ﺣﻮزه اﺳﺖ. 2- اﻧﺘﺸﺎر ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺑﺮای ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ داوﻃﻠﺐ ﺷﺮﮐﺖ در دورهﻫﺎی ﺑﻌﺪی آزﻣﻮن ﺗﺼﺪی ﻣﻘﺎم ﻗﻀﺎوت ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ، اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ را ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪ و ﺳﻄﺢ ﺳﺆاﻻت ﻣﺼﺎﺣﺒﻪﻫﺎی ﻋﻠﻤﯽ آﺷﻨﺎ ﺷﻮﻧﺪ. 3- دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺳﺆاﻻت، اﻣﮑﺎن ﺗﺤﻘﯿﻖ روﺷﻤﻨﺪ ﺑﺮای دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺦ آﻧﻬﺎ را ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ و داوﻃﻠﺐ ﺑﺎ ﭘﮋوﻫﺶ در ﻣﺘﻮن ﺣﻘﻮﻗﯽ و ﺗﻼش ﺑﺮای ﮐﺴﺐ ﭘﺎﺳﺦ، در واﻗﻊ ﮔﺎم ﻣﺆﺛﺮی در ﺟﻬﺖ ارﺗﻘﺎء ﺗﻮان ﻋﻠﻤﯽ ﺧﻮد ﺑﺮﻣﯽدارد. 4- دﺳﺘﺮﺳﯽ اﺳﺎﺗﯿﺪ ﻋﻀﻮ ﮐﻤﯿﺘﻪﻫﺎی ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺻﻼﺣﯿﺖ ﻋﻠﻤﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﺆاﻻت، ﺑﺮای دورهﻫﺎی ﺑﻌﺪ ﻋﻼوه ﺑﺮ آن ﮐﻪ آﻧﺎن را از ﮐﻮﺷﺶ ﺑﺮای ﻃﺮح ﺳﺆال ﺑﯽ ﻧﯿﺎز ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﻧﻮﻋﯽ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﺑﯿﻦ اﺳﺎﺗﯿﺪ ﻣﺨﺘﻠﻒ در ﮐﻤﯿﺘﻪﻫﺎی ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺻﻼﺣﯿﺖ ﻋﻠﻤﯽ را اﯾﺠﺎد ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﺑﻪ اﯾﻦ وﺳﯿﻠﻪ در ﮐﯿﻔﯿﺖ و ﺣﻮزه ﺳﺆاﻻت، از اﺗﺨﺎذ روﯾﻪﻫﺎی ﻣﺘﻔﺎوت ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی ﻣﯽﺷﻮد.